Terug met zn 2tjes

Na een weekje vakantie in Italie en enkele dagen 6 mensen op bezoek te hebben, zijn we weer onder ons twee in ons appartement. Gelukkig gisteren en dinsdag ten volle genoten van het mooie weer, want vandaag regent het pijpenstelen! Niet erg, want er moet toch gekuist, opgeruimd en gewassen worden. Constant 6 mensen in huis… ge moet dat niet onderschatten, er is net een tornado langsgeweest Maar leuk was het wel, net zoals de week Italie. Echt een cliche Italie reis: veel lekkere pasta, nog meer lekkere wijn, de Toscaanse heuvels, een luilekker stoel aan het zwembad en tochtjes op de Vespa.

En ik beloof plechtig dat ik hier vlugger weer iets kom schrijven.

Juli

Nu mijn examen Duits vrijdag goed verlopen is, kan ik met een gerust hart aan mijn “vakantie” beginnen. Al klinkt dat wel raar, als je niet werkt Maar ja, ik studeerde he. Juli word een drukke, maar hele leuke maand. Het heeft zelfs heel wat georganiseer gekost om al mijn plannen in 1 maand te krijgen, maar het is gelukt! Op het laatste nippertje is er nog een weekje Italie uit de lucht gevallen.. We waren voor deze reis al lang uitgenodigd, maar moesten spijtig genoeg passen omdat onze planning het niet toeliet. Maar vorige week maakte Vriend mij erop attent dat ik, omdat mijn examen duits 2 weken vervroegd was, toch kon gaan… weliswaar zonder hem. Ik heb natuurlijk onmiddellijk mijn treinticket naar Firenze geboekt!

Maar laten we bij het begin beginnen:

• maandag neem ik de trein naar Belgie, Vriend volgt donderdag,
• Zondagavond (6 juni) komen we terug en de dag erop vertrek ik voor 5 daagjes Italie.
• 12 juni ben ik terug in Zurich en dan zijn mijn schoonouders al daar, die tot de 17de blijven.
• zondag 20 juli is het mijn verjaardag, en de enige paar dagen dat Vriend en ik in juli alleen tesamen zijn. Dat vraagt om iets romantisch, niet?
• 21 juli vertrek ik voor een weekje naar Frankrijk, naar het vakantiehuisje van mijn ouders.
• de laatste dagen van juli hebben we in Zurich vrienden op bezoek.

Spijtig genoeg kan Vriend zowel niet mee naar Italie als naar Frankrijk, omdat hij veel werk voor te bereiden heeft voor september. Ik vind het echt geweldig van hem dat hij dat mij toch allemaal gunt In augustus word het iets minder druk (alhoewel) en dan maken we onze tijd samen dubbel en dik goed.

Ingredienten…

 

… voor een zomerweekend om nooit te vergeten. In willekeurige volgorde.

• zwoele temperaturen van boven 30 graden
• lekker gaan eten
• familiebezoek
• gezellig samen voetbal kijken
• een geslaagd feest voor 30 man
• heel veel complimentjes over ons appartement
• veel Martini en Sangria
• hitsige zomerseks
• het lekkerste brunchbuffet ooit

 

1 jaar

1 jaar geleden had ik er mijn laatste werkdag opzitten. Mijn voorlopig contract liep ten einde en het beloofde vaste contract ging uiteindelijk -door herstructureringen- niet door. Een geluk bij een ongeluk, want anders woonde ik nu misschien niet in Zurich. Daarna een nieuwe tijdelijke job gezocht maar 2 maanden waren te kort om iets te vinden. Sinds ik afgestudeerd ben heb ik al langer thuisgezeten dan ik gewerkt heb. Een luxepositie is het allszinds, want Vriend verdient genoeg. Maar het begint echt wel te knagen… We zijn hier min of meer gesetteld, met duits begint het goed te vlotten, het wordt echt tijd voor een job!

De laatste weken was ik mezelf kwijtgeraakt. Een herkenbaar gevoel voor mij, maar ik heb er een hartsgrondelijke hekel van. Ik wist eigenlijk niet waarom… tot ik wat opzoeken gedaan heb op internet en met andere vrouwen in gelijkaardige situatie gebabbeld heb. Nu heb ik begrepen dat je een onderscheid moet maken tussen “wat je doet” en “wat je bent”. Dat klinkt misschien vreemd, maar het klopt als een bus. Omdat ik niks anders meer deed dan thuis zitten en het huishouden doe, begon ik me op de duur minderwaardig te voelen. Pas op, ik vind het huishouden zeker geen minderwaardige job maar ik heb geen kinderen en geen supergroot huis met tuin dus dan blijft je huishouden beperkt he… Ik had echt het gevoel in een mentale coma te zitten

Maar mijn malaise is bijna ten einde. Volgende week is het examen duits, en daarna komt een aaneenschakeling van bezoekjes en een reisje naar Frankrijk. In augustus tort ik me dan op de arbeidsmarkt. Volgens mijn begeleidster zou het haalbaar zijn in september al een job te hebben, omdat ik niet te kieskeurig ben. Laat het ons hopen!

 

 

De stilte verdrijven

• 10 jaar geleden. 13 was ik toen. Ik herinner het me vooral als een moeilijke, woelige periode. Ik was wel braaf, maar vanbinnen woede een onweer. Examentijd… wat heb ik dat gehaat.
• 10 maanden geleden. Het werd duidelijk dat we 6 maanden in Zurich gingen doorbrengen. Ik zat alleen thuis, alles moest voorbereid worden en Vriend zat volledig onder de stress.
• 10 weken geleden. Twee weken in Belgie. Zalige lenteweken, ook al was het begin april. Ook al hadden we nog geen appartement gevonden, ik was enorm opgelucht dat verhuis deel II erop zat.
• 10 dagen geleden. Hoe hard ik ook mn best doe, ik kan me niet meer herinneren wat ik verleden zaterdag gedaan heb.
• 10 uur geleden. Toen lag ik te genieten van de laatste 10 minuutjes slaap.
• 10 minuten geleden. Checkte ik mijn e-mails omdat ik geen zin heb aan duits te beginnen.
• Binnen 10 minuten begin ik echt aan duits.
• Binnen 10 dagen tel ik de dagen af naar het Zertificat Deutsch en het weerzien met mijn papa en zussen.
• Binnen 10 weken hoop ik een leuke zomer achter de rug te hebben en druk op zoek te zijn naar een job.
• Binnen 10 maanden hoop ik een leuke job gevonden te hebben en meer geintegreerd te zijn in het zwitserse leven.
• Binnen 10 jaar hoop ik een gelukkige mama te zijn van twee en nog steeds tesamen te zijn met Vriend natuurlijk. Waar dat zich afspeelt, daar heb ik geen idee van.

 

Zwarte wolkjes

Het gaat even niet zo goed met me. Geen zin om het hier uit te leggen (als ik dat al kon) of erover te klagen. Maar ook dit gaat voorbij. Jullie horen me wel als het zonnetje er weer door komt!

Raad

 

Uitnodigingen zijn niet zo eenvoudig, zo blijkt. Net als Josie heb ik ook een uitnodiging gekregen waar ik geen raad mee weet. Het gaat over de uitnodiging voor het trouwfeest van goede vrienden, dat vorige week in de bus viel. Als cadeautip geven ze mee dat ze graag geld hebben, want ze sparen voor een eigen huis.

Nu heb ik een principieel probleem om geld te geven voor een verjaardag of andere gebeurtenis. Het is normaal dat ouders, grootouders, tantes en nonkels geld geven aan een tiener of een jongere volwassene. Maar onder leeftijdsgenoten heb ik er problemen mee. Kan je deze tip negeren en gaan voor een persoonlijk cadeau? Als je toch geld geeft, hoeveel geef je dan? Heel moeilijk vind ik het. Wat doen jullie in zo een situatie?

Rustig

Een rustig weekendje achter de rug. We moeten ervan profiteren, want in twee weken is het gedaan met de rust. Gisteren gaan kledingshoppen voor Vriend. Niet veel gekocht. Vandaag moest vriend werken en dus heb ik  de gelegenheid gebruik Duitse Grammatica te leren. Ik heb me een grammaticaboek aangeschaft en dat is geen overbodige luxe, zo blijkt. Ik heb nog wat werk! Deze namiddag kwam het zonnetje erdoor en dus hebben we ons even ontspant op een terrasje. Het blijft weekend he!

De volgende weekends staan vol leuke plannen. Een overzichtje:

• Zaterdag 21 juni: housewarmingsparty. We hebben 30 mensen uitgenodigd, ik heb er ongelooflijk zin in.
• 28 en 29 juni: mijn papa komt met mijn stiefmoeder en zusjes voor 1 overnachting naar hier. Ze zijn dan op weg naar Italie en maken in Zurich een tussenstop.
• Het weekend van 5 juli zijn we in Belgie voor de trouw van onze beste vrienden.
• Het weekend van 12 juli komen Vriend zijn ouders voor 5 dagen op vakantie. Gids spelen dus.

 

 

A woman, what else?

Omdat ik toch mijn trein gemist had, slenterde ik – met paraplu boven mn hoofd- door de winkelstraten. Tot ik ZE ineens zag. Ze, een prachtige cognacbruine grote leren handtas van Marc O Polo. Ik hou van nieuwe kleding en van nieuwe schoenen maar bovenal hou ik van handtassen. Maar niet eender welke, in handtassen ben ik enorm kieskeurig. Maar dit was werkelijk een droom: prachtige tijdloze kleur, goeie kwaliteit, gespen, de goeie grote. Alleen het prijskaartje was minder… 500 CHF (300 euro). Maar de Flair zou zeggen: een investering die zich loont! Ahum. Ahum.

Maar ik moet die handtas gewoon hebben. Het is voorbestemd zeg ik je. Waarom heb ik anders in de lente pumps gekocht in identiek dezelfde kleur? Die ik trouwens nog niet heb kunnen dragen, eerst was het er geen weer voor en daarna mocht ik niet op hakken lopen met mijn gebroken teen. 20 juli is mijn verjaardag… ik denk dat ik dringend eens moet polsen naar cadeautjes. Wordt vervolgd.

Stein am Rhein

Met de heimwee gaat het een stuk beter. Ik heb het dan ook veel te druk om eraan te denken. Gisteren had ik een “vrouwenuitstap” met de vrouwen van de universiteit. Deze keer gingen ze naar Stein am Rhein, een wondermooi middeleeuws stadje aan de grens met Duitsland. Omdat Stein am Rhein me erg aansprak en het altijd goed is nieuwe mensen te leren kennen, schreef ik me in.

Mijn enigste vrees was de enige onder de 40-50 te zijn. De realiteit was nog erger! Alle vrouwen waren boven de 55, de helft boven de 65. Maar ik heb mijn vooroordelen aan de kant geschoven en het was een erg fijne dag. Iedereen was natuurlijk erg geinteresseerd wat ik hier als jonge vrouw van een Professor deed. Ik ben dus volledig uitgehoord   Gelukkig was een mevrouw zo lief het onverstaanbare Schwyzerdeutsch van sommigen te vertalen in Hochdeutsch. Dat was al moeiijk genoeg.

De laatste dagen heb ik mn Duitse les wat verwaarloosd. Ik sta een hele hoop oefeningen, vokabulaire en teksten achter. De goesting is een beetje weg. Ik wil nog steeds verder mijn duits verbeteren, maar het begint saai te worden. Nog een maandje. Maar nu vlieg ik er echt in! Hoewel ik dat een uur geleden ook al zei…