You are currently browsing the monthly archive for maart, 2008.
Ik moet dit jullie waarschijnlijk niet meer vertellen, maar toch: het was wijvenweek in de blogosfeer deze week. En die heb ik natuurlijk gemist. Zoals altijd. Ik heb de geweldige gave om altijd alle leuke dingen te ontlopen. Of om pas op de kar te springen als de eindmeet in zicht is. Maar soit 
Als ik had meegedaan had ik kunnen schrijven over het feit dat ik mezelf als een meisjemeisje zie, maar toch het allerliefst optrek met mannen. Zowel vrienden, collegas, enz. geef mij maar ne vent.
Ik had Josies stukje over mannen kunnen beamen… want net als zij kan ik ook puberaal genieten van al het mannelijk schoon dat er rondloopt. En nee voor mij moet ne man ni knap zijn, hij moet ‘iets hebben’. Mijn type? Groot, jongensachtig, slank, met mooie zachte handen. En ik had kunnen schrijven dat het lente is, en dat dat mijn goesting in mannen alleen maar doet toenemen 
Over het huishouden had ik kort kunnen zijn. Ik vind het al vervelend om het huishouden te doen, erover schrijven is al helemaal overbodig. Mijn wijflijf daar kon ik veel over vertellen, maar mijn post word hier te lang. Kinderen dan? Die heb ik nog niet, maar wil ik wel heel graag. Altijd al een jonge mama willen zijn. Van twee koters, een jongen en een meisje. In die volgorde. En namen heb ik ook al bedacht, maar dat interesseert u vast niet.
En, komt er nu ook een Ventenweek? Ook ontzettend leuk om lezen lijkt me. Venten in de blogosfeer, verenigt u.
Een dikke week geleden sinds mijn vorige post. Een weekje Belgie is al achter de rug. Nog een week in ‘t vooruitzicht. En deugd dat dat al heeft gedaan, ge kunt dat niet geloven Van het vermoeide emotionele wrak van de vorige post blijft niks meer over. Het lijken misschien hoogdravende woorden, maar ‘t voelt alsof ik mn evenwicht heb teruggevonden. Dat was ik de laatste weken ergens onderweg verloren…
De verhuis naar de opslagcontainer is achter de rug. Het deed me toch wel iets, het appartement waar we meer dan 3 jaar gewoond hebben, leeg achter te laten. Maar ik ben vooral blij dat het achter de rug is! Verhuizen… gelukkig dat een mens dat niet teveel moet doen.
Maar genoeg gemijmer, het is tijd voor wat actie en fun. Eerst en vooral jullie blogjes bijlezen, want ik heb precies heel wat gemist.
Vriend belt me op mijn gsm terwijl ik aan de kassa sta. “Ik ben moe. Ik denk dat ik naar huis kom. Kunnen we straks misschien een filmpje meepikken? Daar heb ik wel zin in.” Ik zeg dat ik eigenlijk nog veel te doen heb, maar dat ik zal voortmaken zodat we misschien naar de film kunnen. Ik haast me naar huis, doe de laatste strijk, laad de afwasmachine uit en begin aan het eten. Ondertussen probeer ik al wat huiswerk duits te maken.
Half7: nog geen spoor van Vriend, mijn eten is zo goed als klaar. Ik bel hem : “Oh, ik zit nog op bureau, maar ik kom naar huis hoor. Ik leg zonder iets te zeggen af en barst in tranen uit. De keukenkast moet het met een klop bekopen. Na 5 minuten snikken herpakte ik me en doe verder met wat ik bezig was.
Een emotioneel wrak zijn, noemen ze zoiets… Belachelijk natuurlijk, om voor zoiets te staan huilen, en ook helemaal mn gewoonte niet. Maar het is allemaal TE veel momenteel. Nog een dagje doorhollen en dan twee weken ontstressen.
- heel de familie terugzien
- naar mijn vertrouwde kapper gaan
- twee weken geen duitse grammatica hoeven te leren
- van mijn mama’s kookkunst kunnen genieten
- een Belgisch frietje van de frituur (das van september geleden)
- met vriendin H. een namiddagje shoppen
- gaan shoppen uberhaupt
- twee weken er niet aan hoeven te denken dat we nog steeds geen appartement gevonden hebben
- de geflipte puber -humor van mn broers en zusjes
- meer plaats hebben dan 28 vierkante meter
Donderdagnamiddag vertrek ik met de trein voor twee weken naar Belgie. Om de paasdagen thuis door te brengen, omze inboedel in te pakken en wat administratie rond de verhuis te regelen. Ook al is inpakken niet mijn favoriete bezigheid, ik kijk enorm uit naar onze twee weekjes Belgie.
PS Om een algemene Que? te vroeg af te zijn : voorlopig zitten vriend en ik hier op een kleine gemeubileerde studio. Dit was als tijdelijke oplossing bedoelt, maar duurt nu al 5/6 maanden. Aangezien het househunting niet echt lukt, moeten we onze meubels tijdelijk laten opslaan.
Zandkasteel bevat nu ook een About me pagina en linkjes naar mijn favo blogs! Lezen en klikken dus maar
Vanavond staat de overheerlijke emince van kipfilet met appeltjes, kokos en curry van kokeneten op het menu! Vriend is niet te vinden voor de combinatie appels – kokos – curry. Mij daarentegen, komt het water me al in de mond Maar aangezien ik een paar dagen alleen ben, heb ik hierin vrij spel. Een lekkere risotto staat ook nog op mijn verlanglijstje. Op restaurant eet ik het enorm graag, maar nog nooit zelf geprobeerd. Eerst nog wat op het internet en in mijn kookboeken snuisteren om te beslissen welke ik maak…
- na een hele dag duitse les en huiswerk, in een gesprek met vriend arbeiten zeggen in plaats van werken
- net zoals de zwitsers op een terrasje een koffie drinken, ook al is het maar 8 graden en bewolkt.
- daarna natuurlijk de hele dag hoofdpijn hebben en maar niet opwarmen.
- spontaan de verkoopster in een kledingwinkel begroeten met een welgemeende gruezi.
- hetzelfde doen als je in Leuven op bezoek bent (en daar heel vreemd op aangekeken worden).
Ik heb er even aan gedacht anoniem te blijven. Maar dan zou ik mezelf en mijn lezers verloochenen… tenslotte heb ik toch al 4 jaar – met tussenpozen – een eigen blog. Eerst als Mystic Flower, daarna als Framboos. En daarna 8 maanden stilte. 8 maanden waarin er veel veranderd is: verhuisd naar een nieuw land, een nieuwe stad (Zurich, Zwitserland), een nieuwe taal (Duits) maar nog dezelfde vriend Het heeft even aan een zijden draadje gehangen, maar we zijn er sterker uitgekomen. Voorlopig is het leven hier in Zurich nog steeds wat balanceren op een dunne koord, maar ik geraak wel aan de overkant!
Lachen, duits spreken, een smsje naar je beste vriendin sturen, boodschappen doen, muziek luisteren, over je dag vertellen, koffie drinken,… Doen, zodat ik niet hoef na te denken. Vandaag niet. Nu even niet.
