Met de heimwee gaat het een stuk beter. Ik heb het dan ook veel te druk om eraan te denken. Gisteren had ik een “vrouwenuitstap” met de vrouwen van de universiteit. Deze keer gingen ze naar Stein am Rhein, een wondermooi middeleeuws stadje aan de grens met Duitsland. Omdat Stein am Rhein me erg aansprak en het altijd goed is nieuwe mensen te leren kennen, schreef ik me in.

Mijn enigste vrees was de enige onder de 40-50 te zijn. De realiteit was nog erger! Alle vrouwen waren boven de 55, de helft boven de 65. Maar ik heb mijn vooroordelen aan de kant geschoven en het was een erg fijne dag. Iedereen was natuurlijk erg geinteresseerd wat ik hier als jonge vrouw van een Professor deed. Ik ben dus volledig uitgehoord   Gelukkig was een mevrouw zo lief het onverstaanbare Schwyzerdeutsch van sommigen te vertalen in Hochdeutsch. Dat was al moeiijk genoeg.

De laatste dagen heb ik mn Duitse les wat verwaarloosd. Ik sta een hele hoop oefeningen, vokabulaire en teksten achter. De goesting is een beetje weg. Ik wil nog steeds verder mijn duits verbeteren, maar het begint saai te worden. Nog een maandje. Maar nu vlieg ik er echt in! Hoewel ik dat een uur geleden ook al zei…